Het hoofddirectoraat militaire geneeskunde van het Russische ministerie van Defensie heeft richtlijnen uitgevaardigd voor de 'farmacologische aanpassing van de prestaties van militairen'. Met andere woorden: richtlijnen voor het kunstmatig verbeteren van slagveldprestaties. De Amerikaanse denktank Robert Lansing Institute waarschuwt voor zogeheten rebound-effecten van systematisch druggebruik door Russische soldaten.
Want daar gaat de Russische richtlijn over: 'medicatie gedurende de gehele duur van een gevechtsmissie'. Althans, zo staat het geformuleerd in het door het Hoofddirectoraat ontwikkelde 'farmacologisch correctieprogramma'. Zo bevatten de Russische EHBO-kits aan het front medicijnen als Loksidan en UR-1, beide amfetaminederivaten die vermoeidheid en slaap onderdrukken en tegelijkertijd het uithoudingsvermogen vergroten. Soldaten kunnen daardoor twee dagen zonder slaap functioneren.
En hoewel UR-1 een experimenteel medicijn is, en door het Franse, Amerikaanse en Canadese leger onder streng medisch toezicht gebruikt is om reactiesnelheid en focus van soldaten te versterken, wordt het in het Russische leger massaal en systematisch gebruikt, aldus de onderzoekers van het Lansing Institute.
De geneesmiddelen worden in Rusland officieel alleen gebruikt als hulpmiddelen voor luchtlandingstroepen, speciale eenheden en mariniers. Naast deze zogenaamde 'elite combat kit' hebben Russische militaire medici 14-daagse stimulerende programma's ontwikkeld voor gewone soldaten. Deze omvatten het gebruik van middelen zoals meldonium, fonturacetam en Noopept, die bedoeld zijn om het geheugen en de concentratie te verbeteren. Al deze medicijnen zijn overigens gewoon verkrijgbaar in civiele apotheken.
De onderzoekers van Lansing Institute wijzen op het fundamentele probleem van deze 'gevechtsprogramma's, namelijk dat de medicijnen de werkelijke vermoeidheid niet aanpakken, maar alleen verbergen. Het lichaam wordt tot zijn fysiologische grenzen gedreven, gevolgd door een scherpe 'crash' die wordt gekenmerkt door uitputting, zenuwinzinkingen, slaapstoornissen en instabiele bloeddruk.
De onderzoekers wijzen ook op het ontstaan van psychologische afhankelijkheid waarbij soldaten beginnen te geloven dat ze zonder chemische ondersteuning niet in staat zijn om taken uit te voeren. 'Dit creëert een zichzelf versterkende cyclus, waarin farmacologische stimulatie in de plaats komt van echte training', aldus de onderzoekers.
Het gebruik van pepmiddelen onder frontsoldaten is allesbehalve nieuw. Sommige historici schrijven de snelle opmars van de Duitse Wehrmacht in Frankrijk tijdens de begindagen van de Tweede Wereldoorlog grotendeels toe aan het wijd verbreide gebruik van Pervitin, een amfetamine-achtige societydrug die zo'n beetje half Duitsland tijdens de jaren dertig gebruikte en die aan soldaten werd verstrekt.
Ook de Russen in de Tweede Wereldoorlog maakten grootschalig gebruik van op amfetamine gebaseerde stimuli, maar in plaats van Pervitin gebruikte het Rode Leger voornamelijk Fenamine. En ook tijdens de Koude Oorlog en in Afghanistan deed de apotheek van het Sovjet-leger goede zaken.
Bron: BNR Nieuwsradio
