Medvedtsjoek sluit zich aan bij Rabinovitsj' partij

Viktor Medvedtsjoek heeft de uitnodiging aanvaard van Vadim Rabinovitsj om zich bij diens partij Voor het Leven aan te sluiten. De oligarch Medvedtsjoek is een persoonlijke vriend van de Russische president Vladimir Poetin. Hij leidt nu nog de marginale pro-Russische partij Oekraïne's Keus, maar wil de krachten bundelen met Rabinovitsj in de aanloop naar de verkiezingen van volgend jaar. Sinds de oprichting van zijn eigen partij twee jaar geleden is Rabinovitsj parlementslid gebleven voor het Oppositieblok.

Medvedtsjoek zegt in een verklaring dat hij het programma en de doelstellingen van Voor het Leven onderschrijft. ''Vrede voor de Donbas en het herstellen van de relaties met Rusland en de GOS-landen moeten voor ons allemaal de belangrijkste doelstellingen zijn. Dat is niet eenvoudig: we moeten leren te luisteren naar wat in het hele land onder de mensen leeft, we moeten leren onderhandelen en naar compromissen zoeken.''

De Oekraïense oligarch is er door zijn persoonlijke band met Poetin al in geslaagd een rol als bemiddelaar te verkrijgen. Zo was hij betrokken bij een grote gevangenenruil eerder dit jaar. Zijn nieuwe bondgenoot Rabinovitsj doet het goed in de peilingen voor de presidentsverkiezingen van eind maart, maar hij heeft zich nog niet verkiesbaar gesteld.

Bron: Interfax

Dertig aanvallen, één Oekraïense soldaat gewond

De pro-Russische rebellen hebben het leger gisteren dertigmaal aangevallen. Een Oekraïense soldaat raakte gewond. Volgens het leger zijn ook twee rebellen gewond geraakt bij schermutselingen. De aanvallen van de rebellen met voornamelijk granaatwerpers, zware machinegeweren en geweervuur waren gericht op de legerposities bij Avdiivka, Marjinka, Krimske, Pivdenne, Novhorodske, Opitne, Novomichailivka, Novosselivka, Lebedinske, Hnoetove, Sjirokine, Pavlopil en Vodiane.

De separatisten in Donetsk melden een enkele aanval van het Oekraïense leger op hun posities bij Spartak, een dorp noordelijk van de stad Donetsk. Hier zou het leger tweemaal met 120 millimeter mortieren hebben geschoten. De separatisten in Loehansk spreken van twee aanvallen, met onder meer 82 millimeter mortieren en granaatwerpers, op hun posities bij de dorpen Zhelobok en Prishib.

Bronnen: Unian, DAN, Lugansk Media Centre

Janoekovitsj sleept hoogste baas OM voor rechter

Viktor Janoekovitsj. Bron: Wikipedia.

Ex-president Viktor Janoekovitsj sleept procureur-generaal Joeri Loetsenko voor de rechter. De hoogste baas van het Openbaar Ministerie heeft zijn reputatie beschadigd door hem te beschuldigen van hoogverraad en het achterover drukken van miljarden aan overheidsgeld, vindt de in februari 2014 gevluchte ex-president. De klacht tegen Loetsenko wordt op 13 september behandeld door een districtsrechtbank in de hoofdstad Kyiv.

Uit de informatie hierover op de website van de rechtbank valt niet echt op te maken wat Janoekovitsj precies wil. Eerder werd al wel bekend dat het Britse advocatenkantoor Joseph Hage Aaronson namens de na zijn vlucht afgezette president een brief heeft gestuurd aan de procureur-generaal, waarin werd geëist dat die een beschuldiging aan het adres van Janoekovitsj zou herroepen. Loetsenko zei op 23 mei op een bijeenkomst van de Verenigde Naties dat Janoekovitsj en bondgenoten 40 miljard dollar aan overheidsgeld hebben gestolen.

Er loopt nog altijd een rechtszaak tegen Janoekovitsj wegens hoogverraad. De ex-president is daarbij zelf niet aanwezig, want hij woont tegenwoordig en Rusland en durft niet terug naar Oekraïne omdat zijn leven daar gevaar zou lopen. Dezelfde districtsrechtbank die Janoekovitsj' klacht tegen Loetsenko behandelt, zou juist vandaag verder gaan met de rechtszaak tegen Janoekovitsj. Inmiddels is de hoorzitting alweer verdaagd naar morgen.

Bron: Unian

Nog maar 45 procent wil lidmaatschap NAVO

Het enthousiasme van de Oekraïners voor toetreding van hun land tot de NAVO neemt alsmaar verder af. Zozeer zelfs dat er niet eens meer een meerderheid voor is, mocht het tot een referendum komen over deze kwestie, zoals president Petro Porosjenko steeds heeft gezegd. Drie jaar geleden was 64 procent nog voorstander, uit een peiling van het onderzoeksbureau Rating blijkt nu dat nog maar 45 procent dat is.

Eén op de drie deelnemers aan de peiling is er pertinent op tegen dat Oekraïne deel gaat uitmaken van het militaire bondgenootschap, terwijl één op de tien bij een referendum niet de moeite neemt om te gaan stemmen. Eveneens één op de tien zegt voor- noch tegenstander te zijn. In het westen van het land is de meeste animo voor het NAVO-lidmaatschap, in het oosten en zuiden het minste. Ook opleiding en inkomen spelen een rol. Wie beter is opgeleid en meer verdient, ziet meer in het NAVO-lidmaatschap.

De kans dat Oekraïne in de komende jaren een volwaardig lid van de NAVO wordt, is overigens te verwaarlozen. De huidige lidstaten zijn er huiverig voor om een land toe te laten dat in oorlog is met Rusland. Hun opstelling zal zeker invloed hebben gehad op de uitkomst van de peiling.

Bron: Unian

Orthodox Oekraïne vormt inzet van machtsstrijd tussen Constantinopel en Moskou

President Petro Porosjenko en patriarch Bartholomeus.

De Oekraïense president Petro Porosjenko heeft zijn keus gemaakt tussen Moskou en Constantinopel. Het is Constantinopel geworden en dat is niet verrassend. De verstandhouding met Moskou is ronduit slecht door de annexatie van de Krim en de Russische betrokkenheid bij het oorlogsconflict in Oost-Oekraïne.

Porosjenko besloot afgelopen voorjaar naar aartsbisschop Bartholomeus van de Oosters-orthodoxe kerk te stappen en de geestelijk leider van 300 miljoen orthodoxe gelovigen te vragen om de Oekraïens-orthodoxe kerk van het patriarchaat Kyiv te erkennen als autocefale, zelfstandige kerk. Bartholomeus wil dat maar al te graag.

Er is namelijk een machtsstrijd gaande: de Russisch-orthodoxe kerk telt verreweg de meeste gelovigen en vindt dat zij de leidende rol van de aartsbisschop van Constantinopel over zou moeten nemen. De orthodoxe wereld is van oudsher in tweeën gedeeld: Grieks-orthodox (Constantinopel, Alexandrië, Jeruzalem, Cyprus, Hellas en Albanië) en Russisch-orthodox (Antiochië, Georgië, Servië, Bulgarije, Polen en Tsjechië en Slowakije). Roemenië neemt een aparte positie in, want de orthodoxe kerk daar is niet pro-Grieks en alleen pro-Russisch als ze dat het best uitkomt.

Oekraïne heeft de afgelopen drie eeuwen deel uitgemaakt van de Russische invloedssfeer, maar zowel Moskou als Constantinopel menen er nu recht op te hebben. Het christendom kwam in 1030 vanuit Constantinopel naar Kyiv dat vervolgens 700 jaar tot het patriarchaat van Constantinopel behoorde. In 1686 was Constantinopel door historische omstandigheden genoodzaakt de metropool (bisdom) Kyiv over te dragen aan Moskou.

Toch bleef de aartsbisschop van Constantinopel aanspraak maken op de metropool Kyiv, ofwel de Oekraïens-orthodoxe kerk van het patriarchaat Kyiv (UOC-KP). Bartholomeus meent dan ook dat hij nu het volste recht heeft om deze Oekraïense kerk zelfstandig (autocefaal) te verklaren. Hij heeft intussen tien orthodoxe kerken achter zich, maar de Russisch-orthodoxe kerk is uiteraard tegen. Ook de Servisch-orthodoxe kerk ligt dwars. Er is geen vetorecht, de meerderheid besluit. De synode is huiverig voor tweespalt en schuift het besluit voor zich uit. Toch wordt algemeen verwacht dat de knoop nog dit jaar wordt doorgehakt.

De pijn voor Rusland zit 'm in het volgende. Na het ineenstorting van de Sovjet-Unie had Oekraïne drie orthodoxe kerkgenootschappen. Maar slechts één daarvan is officieel erkend door de orthodoxe kerken in andere landen, en dat is de Oekraïens-orthodoxe kerk van het Moskouse patriarchaat (UOC-MP) die deel uitmaakt van de Russich-orthodoxe kerk (ROC). De andere twee, het Kyivse patriarchaat (KP) en de Oekraïense Autocefale Orthodoxe Kerk (UAOC) hebben die officiële erkenning niet. Daar hebben zowel gelovigen als priesters moeite mee.

Wordt de UOC-KP als zelfstandige kerk erkend, dan kan de al lang gewenste fusie met de UAOC eindelijk doorgang vinden. Sinds Oekraïne onafhankelijk is, dus al 27 jaar, hebben de opeenvolgende presidenten de wens geuit om tot een autocefale Oekraïense kerk te komen. Geen van hen heeft echter doorgepakt.

Sinds de annexatie van de Krim en het begin van de oorlog in de Krim wordt anders tegen Rusland aangekeken. Oekraïne stelt zich steeds onafhankelijker op tegenover het buurland en dus is ook de kerkelijke kwestie nu van groter belang dan ooit. Met regelmaat krijgt de UOC-MP het verwijt dat die niet de Oekraïense zaak dient, maar die van het Kremlin.

Of, zoals president Porosjenko gisteren nog opmerkte: de Russisch-orthodoxe kerk (en het Moskouse patriarchaat) zijn een risico geworden voor de nationale veiligheid. Alle negatieve aandacht heeft er voor gezorgd dat veel gelovigen de UOC-MP de rug hebben toegekeerd. Volgens het onderzoeksbureau Razoemkov Center is het Moskouse patriarchaat niet langer de grootste kerk van Oekraïne. Dat komt ook doordat inmiddels 70 parochies van de MP zijn overgegaan naar de KP.

Toen de Russisch-orthodoxe kerk twee jaar geleden niet kwam opdagen op het Panorthodoxe Concilie op Kreta realiseerde aartsbisschop Bartholomeus zich dat hij de Russische kerk niet kon vertrouwen en dat hij maar beter het Kyivse patriarchaat te vriend kon houden. Dankzij de parochies van het Moskouse patriarchaat in Oekraïne is de Russisch-orthodoxe kerk groter dan die van de Grieks-orthodoxe kerken waarvan Bartholomeus de geestelijk leider is. Als de UOC-MP leegloopt nadat de UOC-KP een zelfstandige kerk is geworden, dan komt dat Constantinopel alleen maar ten goede.

Nadat de UOC-KP in april het verzoek indiende bij Bartholomeus werd vanuit Constantinopel een commissie langs de autocefale kerken gestuurd om die te informeren, niet om ze om toestemming te vragen. Vervolgens heeft ook de Russisch-orthodoxe kerk z'n mensen langs gestuurd om op verzet aan te dringen tegen het aanstaande besluit om de UOC-KP als autocefale kerk te erkennen.

Als Oekraïne de zogenoemde Tomos ontvangt, dan wordt een bijeenkomst belegd met de bisschoppen van de UOC-KP, de UAOC en de UOC-MP. Het is de bedoeling dat er daarna nog maar één kerk overblijft die zich Oekraïens mag noemen. Het komt er op neer dat het Moskouse patriarchaat zich dan niet langer Oekraïens mag nomen, maar de Russisch-orthodoxe kerk in Oekraïne wordt. Dat zal er zeker toe leiden dat nog meer parochies gaan switchen.

De Russisch-orthodoxe kerk heeft verrassend genoeg steun gevonden in Rome. Metropoliet Hilarion, de minister van Buitenlandse Zaken van de ROC, heeft dit jaar al tweemaal een bezoek gebracht aan paus Franciscus. Het Vaticaan steunt de ROC in z'n streven om greep te houden op Oekraïne, aangezien een sterke, onafhankelijke fusiekerk ten koste kan gaan van de Grieks-katholieke kerk in Oekraïne.

Wat vinden de Oekraïners van dit alles, zitten zij te wachten op een autocefale kerk? Een peiling van de onderzoeksbureaus Democratic Initiatives Foundation en het Razoemkov Center maakt het 35 procent niets uit, 31 procent staat achter de vorming van een autocefale fusiekerk, terwijl 20 procent het er niet mee eens is en 14 procent er geen mening over zegt te hebben.

Bron: Ukraine Crisis Media Center

'Groene' energie valt goed bij meeste Oekraïners

De meeste Oekraïners staan positief tegenover 'groene' energie, zo blijkt uit een opiniepeiling van het onderzoeksbureau Rating. Bijna 90 procent vindt het goed dat naar alternatieven wordt gekeken voor aardgas en olie. Slechts 2 procent vindt het helemaal niets.

Driekwart van de deelnemers aan de peiling is bovendien voorstander van de invoering van een lager tarief voor de producenten van elektriciteit van windmolens of zonnepanelen. Eén op de tien is daar op tegen. Jongeren en mensen met een beter inkomen zijn vaker voorstander van duurzame energie.

Bron: Ukrinform

Duitsland komt op voor gevangen zittende Sentsov

Oleh Sentsov.

Duitsland heeft Rusland gevraagd om per direct medische hulp te geven aan de Oekraïense filmregisseur Oleh Sentsov die inmiddels 77 dagen in hongerstaking is. Daarmee wordt de eerdere oproep van het Europese Hof voor de Mensenrechten aan Rusland ondersteund. Barbel Kofler, de vertegenwoordiger voor mensenrechten en humanitaire hulp van het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken, zegt in een verklaring dat hij hoopt dat zowel Sentsov als Oleksandr Koltsjenko snel vrij komen.

Beiden werden in mei 2014 opgepakt op verdenking van het beramen van een aanslag op de door Rusland geannexeerde Krim. Ze ontkennen dat van plan te zijn geweest, maar Koltsjenko werd tot tien jaar strafkamp veroordeeld en Sentsov tot twintig jaar. Beiden gingen in mei in hongerstaking, maar Koltsjenko moest er al vrij snel vanwege gezondheidsproblemen mee stoppen. Sentsov zet nog altijd door. Hij eist de vrijlating van alle 64 Oekraïense politieke gevangenen in Rusland.

Bron: Unian