'Maar dit is geen normale tijd. Het blijft volstrekt mogelijk, of zelfs waarschijnlijk, dat president Donald Trump er op staat dat Oekraïne dit plan of iets wat er sterk op lijkt tegen eind november accepteert. Mocht president Volodymyr Zelensky dit weigert, dan kan Trump Oekraïne afsnijden van militaire inlichtingen en geavanceerde wapensystemen - zoals hij dat pas nog gedurende korte tijd deed.'
Volgens The Economist verbiedt het plan Oekraïne om nog langer drones richting Moskou en Sint-Petersburg te sturen. Rusland daarentegen wordt geen strobreed in de weg gelegd om door te gaan met aanvallen. Ook moet het Oekraïense leger worden teruggebracht tot 600.000 soldaten, terwijl Rusland geen beperkingen worden opgelegd.
De Navo mag volgens het 'vredesplan' geen troepen stationeren op Oekraïens grondgebied. Daarmee gaat er een streep door het Europese plan om vredeshandhavers te sturen met ruggesteun van het Amerikaanse leger. The Economist: 'Rusland wordt beloond voor het stoppen met vechten. Het mag het veroverde grondgebied van Oekraïne niet alleen behouden, maar krijgt er zelfs gebieden bij. Ook mag Rusland weer deel uitmaken van de internationale gemeenschap, inclusief de G8. De sancties worden opgeheven en Rusland krijgt allerlei profijtelijke deals aangeboden.'
Door Rusland zo rijkelijk te belonen, wordt president Vladimir Poetin 'aangemoedigd om Oekraïne nogmaals aan te vallen' en krijgt hij het geld en de tijd om zijn leger opnieuw op te bouwen om alsnog zijn langetermijnplan uit te voeren om druk uit te oefenen op de buurlanden, van de Noordpool tot de Zwarte Zee. 'Poetin schendt voortdurend internationale afspraken. Hij weet dat, zeker onder Trump, Amerika de Europese bondgenoten minacht. Ze zijn niet geraadpleegd bij het opstellen van het plan. Dat is niet goed voor Amerika. Japan en Zuid-Korea zullen hier rekening mee houden. En ook China, met het oog op Taiwan.'
Aanhangers van Trump wijzen er op dat deze pessimistische kijk voorbij gaat aan de veiligheidsgaranties die de VS Oekraïne aanbiedt, daarbij verwijzend naar punt 10 van het plan dat, mocht Rusland opnieuw aanvallen, de VS een gecoördineerde militaire reactie wil opzetten.
The Economist voegt daar aan toe dat al onder Barack Obama en Joe Biden duidelijk is gemaakt dat de VS geen directe confrontatie wil met Rusland als het om Oekraïne gaat. 'Het is niet duidelijk of Trump oorlog wil voeren tegen Rusland, ook niet via de Navo. De veiligheidsgaranties voor Oekraïne zijn 'afhankelijk van de stemming waarin Trump verkeert, terwijl het Amerikaanse Congres er zeker niet achter staat'.
De hulp aan Oekraïne vanuit de VS en Europa was steeds 'too little, too late', constateert The Economist. 'Nu wordt Amerika zelfs betaald om Oekraïne wapens te leveren. Vorige maand slaagde Europa er niet in om de bevroren Russische tegoeden te gebruiken om Oekraïne 140 miljard euro te geven.' In het 28-puntenplan van Trump staat zelfs dat dit geld beheerd gaat worden door de VS en gebruikt gaat worden om er zelf beter van te worden. 'De Europese leiders zijn nu in paniek. Ze zijn er niet in geslaagd om het initiatief te nemen en moeten daar nu een flinke prijs voor betalen. Zo wordt hun kortzichtigheid afgestraft.'
The Economist schrijft dat Oekraïne alles in het werk moet stellen om een confrontatie met Trump uit de weg te gaan en blijven onderhandelen over de voorwaarden van zijn 28-puntenplan. De Europese leiders zouden er ondertussen goed aan doen om daarvoor gevoelige Republikeinen in het Congres te bewegen om Trump te waarschuwen voor zijn plan in de huidige vorm of, als de onderhandelingen mislukken, hem ervan te waarschuwen dat hij Oekraïne niet moet laten vallen.
Europa moet het geld vinden om Oekraïne overeind te houden, ook zonder de VS. 'Het zal een bittere strijd worden met een hoge rekening, maar die valt wel lager uit dan wat het gaat kosten om zich te verdedigen tegen een nog agressiever Rusland nadat Oekraïne eenmaal is gevallen. Het huidige Amerikaanse plan is gevaarlijk, ook voor Europa. De Europese leiders moeten hun verontwaardiging omzetten in actie. Ze hebben al veel te veel tijd verspild aan het wensdenken.'
Bron: The Economist
Geen opmerkingen:
Een reactie posten