'Rol grondrobots in oorlog niet overwaarderen'

Onbemande gronddrones zullen in de nabije toekomst niet de rol overnemen van de infanterie, maar een ondersteunende functie blijven hebben. Dat schrijft Jacob Parakilas van de denktank RAND Europe in The Conversation. 'Militaire grondrobotica verandert de taken op het slagveld in hoog tempo. In de nabije toekomst zal hun grootste impact echter liggen in ondersteunende rollen, in plaats van het direct vervangen van infanteriesoldaten', aldus Parakilas. 

Vorige maand maakte de Oekraïense president Zelenskyy bekend dat grondrobots een Russische positie hadden veroverd, volgens de president de eerste keer dat een vijandelijke positie uitsluitend door robots was ingenomen. Waarmee de suggestie was gewekt dat het niet bij één keer zou blijven. Inderdaad zal de komst van grondrobots, in combinatie met drones in de lucht de oorlog te land flink veranderen. Maar de verovering van de Russische positie mag niet 'overgewaardeerd worden', aldus Parakilas.

 
Want hoewel militaire grondrobotica de taken op het slagveld in hoog tempo verandert, zijn er verschillende hindernissen die de inzet van grondrobot als infanterie belemmeren. Het eerste obstakel is het terrein. In robotica-demonstraties bewegen machines zich weliswaar door complex en geaccidenteerd terrein; het doorkruisen van ruw terrein onder vuur is van een heel andere orde, zegt de RAND-onderzoeker.

Als het gaat om grondrobots die infanteriegevechten voeren, zijn er een aantal serieuze obstakels. Het eerste is, letterlijk, obstakels. Iedereen die online de steeds geavanceerdere robotica-demonstraties heeft bekeken, heeft machines gezien die zich door complex en moeilijk terrein bewegen. De meeste grondrobots maken gebruik van wielen of rupsbanden en zijn afhankelijk van mechanische eenvoud en de beschikbaarheid van reserveonderdelen. Vier handicaps, want volgens Parakilas liggen niet alle vijandelijke bolwerken 'aan het einde van een geasfalteerde oprijlaan'.

Het tweede grote obstakel is de elektromagnetische omgeving. Onbemande grondvoertuigen zijn niet autonoom, en worden meestal nog steeds op afstand bediend. Wat zoveel wil zeggen als dat de operator een constante verbindingslijn met het voertuig moet onderhouden. Hetzij via een radioverbinding, hetzij met een glasvezelkabel. 

Radioverbindingen zijn echter gevoelig voor jamming door de vijand, de aard van het terrein en het weer, terwijl een glasvezelkabel de actieradius van de robot sterk inperkt. Bovendien kan de kabel worden doorgesneden door bijvoorbeeld een explosie, granaatscherven of gewoon door ongunstig terrein.

Bron: BNR Nieuwsradio, foto: leger UA/Facebook