Aan de president van de Russische Federatie, van de president van OekraïneToen u meer dan 26 jaar geleden in Rusland aan de macht kwam, keken veel mensen in Oekraïne positief naar u. Zo was het nu eenmaal. Maar dat is verleden tijd. Nu is de overgrote meerderheid van de Oekraïners positief over het feit dat onze lange-afstandsdrones een bezoek hebben gebracht aan de opening van uw forum in Sint-Petersburg, waarbij ze een afstand van meer dan 1.000 kilometer hebben afgelegd. Zoals u heel goed weet, is die afstand niet de limiet van onze mogelijkheden.
Gedurende uw 26 jaar aan de macht heeft u de agenda van de betrekkingen tussen Oekraïne en Rusland volledig veranderd. Van gesprekken over handel en andere civiele zaken zijn onze landen overgegaan naar gesprekken die bijna uitsluitend gaan over aanvallen en verliezen. U heeft bijna de helft van uw 26 jaar aan de macht in Rusland besteed aan het voeren van oorlog tegen Oekraïne.
Wat u ook mag zeggen over de NAVO, geopolitiek of de Russische taal, deze oorlog is uw persoonlijke keuze – een oorlog zonder werkelijke aanleiding. Zo zal de geschiedenis hem herinneren. Die jaren hadden heel anders kunnen verlopen.
We horen vaak dat u zich op uw gemak voelt bij deze oorlog. Natuurlijk niet in de gevallen waarin het gaat om de veiligheid van uw residentie in Valdai of uw parade in Moskou. Uw eigen leven is u immers te veel waard. Maar nu zien we allemaal dat de Russen zich steeds minder op hun gemak voelen bij deze realiteit – bij het feit dat de oorlog steeds meer negatieve gevolgen voor Rusland heeft.
Ze hebben een hekel aan onze drones en raketten. Ze hebben een hekel aan benzinetekorten en constant stijgende prijzen. Ze hebben een hekel aan de constante beperkingen. Ze hebben een hekel aan uw voornemen om een tweede mobilisatiegolf te lanceren om de oorlog uit te breiden naar een andere richting in Oekraïne of om hem te gebruiken tegen andere buurlanden van Rusland. Ze hebben een hekel aan het feit dat er geen einde in zicht is aan uw oorlog.
Ja, u kunt de Russen nog steeds dwingen om op deze manier te leven. Maar uw middelen slinken aanzienlijk. U zult niet genoeg geld of politiek kapitaal hebben om de loyaliteit van de Russen te blijven kopen zoals u dat de afgelopen 26 jaar hebt gedaan. En we zullen er alles aan doen om ervoor te zorgen dat de wereld helpt om dat moment dichterbij te brengen. Zoals u zelf graag zegt: 'We moeten naar de cijfers kijken.'
Gisteren ontving ik een rapport over de verliezen van uw leger aan het front in Oekraïne in mei. Opnieuw overschreed het aantal Russische soldaten de 30.000, zowel gesneuveld als zwaargewond. We handhaven dit niveau al maand na maand, en we hebben videobeelden van al uw verliezen – dit zijn geen loze beweringen. We weten dat 63 procent van uw verliezen op het slagveld doden zijn, terwijl slechts 37 procent gewond raakt. In de 21e eeuw kan geen enkel leger zich zo'n verhouding veroorloven. En het aandeel van de doden zal blijven toenemen.
Het is niet zo dat wij in Oekraïne ons zorgen maken over het lot van Russische soldaten na alles wat uw oorlog ons land heeft aangedaan. Maar ik maak me wel zorgen om de Oekraïners. We verliezen onze mensen, en elk verlies is pijnlijk voor ons. Zelfs als de verhouding tussen Oekraïense en Russische verliezen één op vijf of één op zes is, is het nog steeds van groot belang. Het is ook belangrijk dat u uw eigen deadlines voor de verovering van onze regio's – met name de regio Donetsk – regelmatig, om de paar maanden, uitstelt. En u zult die regio dit jaar ook niet veroveren.
Maar wij in Oekraïne willen geen permanente oorlog. We weten heel goed dat een leven zonder oorlog oneindig veel beter is. En dat willen we bereiken. Ik ben ervan overtuigd dat de meerderheid van de Russen hier ook positief op zou reageren – en dat weet u. Velen geloofden niet dat Oekraïne het zo lang zou volhouden. U geloofde het niet. En degenen die u adviseerden, geloofden het ook niet. Dat was een vergissing. U verwachtte geen grootschalig verzet van Oekraïne en u voorzag niet dat het zo ver zou komen. En toch zitten we hier nu – in het vijfde jaar van deze grootschalige oorlog.
Wees niet bang om de weg uit deze oorlog te kiezen. Dat is het belangrijkste wat er nu van u wordt gevraagd. Oekraïne heeft zijn onafhankelijkheid behouden. En zal die behouden. Ondanks alle voorspellingen van het tegendeel. We hebben velen over de hele wereld verenigd om Oekraïne te steunen en ons tegen jullie te keren. We hebben de wapens en de financiering gevonden die we nodig hadden.
Wij ontvangen steun. Jullie ontvangen sancties. En dit zal doorgaan totdat er gerechtigheid is voor Oekraïne – de gerechtigheid die wij zoeken en die haalbaar is. We zullen niet toestaan dat degenen die jullie proberen te overtuigen dat de sancties tegen Rusland aanzienlijk zullen worden versoepeld en dat de steun aan Oekraïne aanzienlijk zal worden verminderd, zonder dat jullie standpunt ten opzichte van Oekraïne wezenlijk verandert, daarin slagen. Het voorbeeld van Orbán laat zien hoe degenen die ervoor kiezen Rusland te helpen in zijn oorlog tegen ons, in schande eindigen.
Oekraïne heeft strenge winters doorstaan terwijl jullie probeerden ons energiesysteem te vernietigen. Wij hielden stand – en zelfs in het donker bleef de veerkracht van de Oekraïners intact. Wij brachten de oorlog naar jullie grondgebied, en jullie zouden er zonder de hulp van Noord-Korea niet mee om hebben kunnen gaan. U bent de eerste heerser van Rusland die zich tot Pyongyang wendt voor hulp. En vandaag bent u volledig afhankelijk van China – ook voor het eerst in de geschiedenis van Rusland.
U geloofde dat Oekraïners niet sterk genoeg zouden zijn om zichzelf te verdedigen. Toch helpen onze mensen vandaag de dag onze partners in het Midden-Oosten en de Golfstaten bij het opbouwen van hun eigen verdediging. U hoopte op interne onrust in Oekraïne. In plaats daarvan waren het uw eigen militaire eenheden die een muiterij tegen u pleegden. 23 juni markeert opnieuw de verjaardag van die gebeurtenis, en zwijgen zal dit feit niet uit de geschiedenis wissen. En nu bent u degene naar wie uw eigen functionarissen, zakenlieden en propagandisten met duidelijke vermoeidheid kijken. De wereld kan het zien.
De wereld is Oekraïne niet beu, zoals u lang had gehoopt. Maar er is wel een groeiende vermoeidheid met Rusland – zelfs onder degenen in de rest van de wereld die u helpen sancties te omzeilen en uw economie draaiende te houden. U kunt dit niet negeren. Na 26 jaar aan de macht begint de ouderdom zijn tol te eisen. En met de tijd zal de vermoeidheid jegens u alleen maar toenemen.
We hebben inlichtingenrapporten gezien waaruit blijkt dat u nu plannen overweegt om de oorlog voort te zetten tot in 2027 en 2028. We weten ook dat u hoopt dat ballistische raketten zullen bereiken wat al het andere niet heeft bereikt. U wilt Belarus nog dieper in deze oorlog betrekken, en we zijn nu gedwongen ons daar ook op voor te bereiden. We zien dat u iets probeert te orkestreren rond Transnistrië. Uw propagandisten bedreigen op de een of andere manier elk land dat aan Rusland grenst. Wilt u dit echt allemaal doorstaan?
De keuze is nu aan u. Genoeg van de oorlog. Oekraïne stelt voor om deze oorlog te beëindigen. Dit moet eerlijk, waardig en met garanties dat de oorlog niet opnieuw zal oplaaien gebeuren. We zien dat de Verenigde Staten zich volledig richten op de kwestie Iran, en het zou verkeerd zijn om simpelweg te wachten tot de oorlog in Europa weer centraal komt te staan in hun aandacht.
Oekraïne stelt voor om deze oorlog te beëindigen door middel van directe dialoog tussen ons – en u. Ik stel een ontmoeting voor. Iedereen heeft uw vertegenwoordigers met een glimlach horen zeggen dat ik zogenaamd naar Moskou zou kunnen komen. Maar na 26 jaar heeft een Oekraïense leider niets meer te zoeken in uw hoofdstad – net zoals een Russische leider niets meer te zoeken heeft in Kyiv.
Er zijn landen die van oudsher leiders ontvangen om kwesties van oorlog en vrede te bespreken. Zwitserland, Turkije, de landen van de Arabische wereld – velen zijn in staat en bereid om zo'n ontmoeting te organiseren. Het zijn de leiders die de belangrijkste kwesties oplossen. Dat is altijd zo geweest en dat zal altijd zo blijven.
Ik stel voor om een duidelijke datum voor zo'n ontmoeting vast te stellen.
We hebben gehoord dat u in Alaska de oplossing van bepaalde kwesties met betrekking tot Oekraïne en Europa is beloofd. Maar u kunt zelf zien dat Oekraïense en Europese kwesties niet in Anchorage worden besloten. Anderen zouden zich kunnen aansluiten bij het bilaterale traject dat tussen ons wordt opgezet.
Aangezien de oorlog in Europa plaatsvindt en Oekraïne veiligheidsgaranties nodig heeft, terwijl u ook veiligheidsgaranties voor uzelf zoekt, zou het logisch zijn om diegenen te betrekken die daadwerkelijk als garant kunnen optreden. Wij vinden dat Europa deel moet uitmaken van dit proces – zij die daadwerkelijk de mogelijkheid hebben om de situatie te beïnvloeden. Wij vinden ook dat de Verenigde Staten deel moeten uitmaken van dit proces. Dit kan bijdragen aan de vorming van een nieuwe veiligheidsstructuur voor ons deel van de wereld.
We hebben al veel overeenkomsten met Rusland meegemaakt, waaronder de Minsk-akkoorden, die uiteindelijk mislukten. Daarom moeten we eerst rechtstreeks antwoorden vinden op de vragen die nog openstaan, en ons niet verschuilen achter formules, technische werkgroepen of eindeloze tijdverspilling in pendeldiplomatie.
Jullie oorlog heeft Oekraïne en Rusland permanent van elkaar vervreemd. De frontlinie van vandaag is de linie van waaruit de diplomatie moet beginnen. Oekraïne is bereid tot een volledig staakt-het-vuren voor de duur van de onderhandelingen. Dit is standaardpraktijk, en de huidige ontwikkelingen rond Iran bevestigen dit alleen maar. Een poging tot daadwerkelijke stilte is de beste manier om met elkaar in gesprek te gaan. Wij geloven dat het niet slechts een poging zou zijn, maar een echt staakt-het-vuren – als dat is wat jullie willen.
Jullie weten dat de Verenigde Staten de mogelijkheid hebben om een staakt-het-vuren te bewaken langs de lijn waar de vijandelijkheden stoppen. Oekraïne is klaar voor een volledige uitwisseling van krijgsgevangenen, en dit zou een goede proloog kunnen zijn voor het beëindigen van de oorlog.
Er moeten serieuze stappen worden ondernomen om burgers en kinderen die tijdens de oorlog zijn weggevoerd terug te brengen. We moeten bepalen wat voor toekomst de generaties Oekraïners en Russen na ons te wachten staat. Als u persoonlijk niet tot de conclusie komt dat het tijd is om deze oorlog te beëindigen, zal Oekraïne blijven vechten voor zijn voortbestaan. We zullen mensen hebben die ons steunen.
Maar ook jullie zullen veel harder moeten vechten voor jullie eigen voortbestaan – niet dat van Rusland, maar dat van jezelf. En dit is geen dreigement van mij of van Oekraïne. Het is een feit uit de Russische geschiedenis dat jullie goed kennen: als Rusland moe wordt, komt er verandering. We kunnen werken aan die vermoeidheid. Jullie kunnen jullie oorlog stoppen.
Eeuwige nagedachtenis aan allen die door deze oorlog om het leven zijn gekomen.
Glorie aan Oekraïne!
